ღმერთი გულშია. ის სიყვარულია და რადგან გულშია ე.ი. გული არის ის ნივთიერი ადგილი, სადაც სიყვარული იბადება და განაგრძობს სიცოცხლეს.
სიკვდილის შემდეგ, სულს ხომ უყვარს ისევ ღმერთი და ალბათ უფრო მეტად, ვიდრე მანამდე, როგორც მუცლად მყოფ ბავშვს - დაბადების შემდეგ დედა. სსხეულისაგან თავისუფალ სულს ხომ უყვარს ისევ ის ადამიანები, რომლებიც სიცოცხლეში უყვარდა. ე.ი. გამოდის სული გულშია, თუმცა არა მეცნიერულად დადასტურებული ფაქტებით.
ამბობენ სულს თან მიჰყვება, რაც აქ ისწავლა და განიცადა, მაგრამ არა მგონია, რომ ცოდნა, რომელიც ამქვეყნიურ საქმეებს და პრობლემებს მოახმარა, იქ რამეში გამოადგეს. გამოდის, ძალიან მწირი ცოდნით მივდივართ სამოგზაუროდ. რა ვიცით სულის სამყაროს შესახებ? რას ვიტყვით იქ მისვლისას. ალბათ თავს ვიმართლებთ, არაფერი ვიცოდით მიღმიერ სამყაროზეო. მაგრამ ვთქვათ, რაღაც მიზნით მივდივართ უცხო ქვეყანაში, სადაც არასოდეს ვყოფილვართ. გონიერი ადამიანი, სულ ცოტა, ინფორმაციას მოიძიებს ამ ქვეყნის შესახებ, მის ხალხზე, წესებზე, კანონებზე და ა. შ. ალბათ , რამდენიმე მნიშვნელოვან სიტყვას და ფრაზას მაინც ისწავლის.
და წარმოგიდგენიათ, რამდენად მნიშვნელოვანია იმ ცოდნის ძიება, რომელიც სამუდამო მოგზაურობისთვის გვჭირდება?! და როცა ამას ვაცნობიერებთ ვიქექებით წიგნებში, ვეძებთ გურუებს, ვცდილობთ აღმსარებლობის მიხედვით პასუხები ჩვენს რელიგიასა და წმინდა წიგნებში ვიპოვოთ. ვმედიტირებთ და ვეძლევით ექსტაზს ( ანუ " საკუთარი თავიდან გასვლას" ). გზა ბევრია ...
თუმცა პირადად მე, ვთვლი, რომ ყველაფრის გასაგებად ძალიან ბევრი რამის ცოდნა დამჭირდება...
ყველა ცოცხალმა არსებამ იცის ინსტიქტით, რა " აკეთოს" და არაფრის ჩხრეკა და ძიება არ სჭირდებათ. აი, ჩვენ კი თითქმის არაფერი ვიცით ჩვენი მთავარი დანიშნულების შესახებ. იქნებ საკუთარ თავში, გონებასა და გულის არაცნობიერ ლაბირინთენში ჩაღრმავებით ვიპოვით იმას, რასაც გარეთ ვეძებთ. მეცნიერებმა უფრო მეტი რამ იციან კოსმოსზე, ვიდრე დედამიწის სიღრმეებზე. იქნებ ჩვენც ასე ვართ. იქნებ ვერ ვპოულობთ ბურღს, რომელიც საკუთარი გულის სიღრმეებში ჩაგვიყვანდა.
ემპირიული დაკვირვების ეპოქაში ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად, რამდენიმე სწავლულმა, ციურ სხეულებზე დაკვირვებით ივარაუდეს, რომ დედამიწაც მათსავით მრგვალი იქნებოდა და ისინი აბსოლუტურად მართლები გამოდგნენ. ამიტომ მგონია, რომ სხვა ადამიანების გრძნობებსა და ქცევებზე დაკვირვებით, მათი თანაგანცდით შეიძლება ვიპოვოთ საკუთარი სულის სიღრმეები. რა თქმა უნდა , ისინი განსხვავებული იქნება, ისევე როგორც გამსხვავდებიან მხურვალე მზე და ცივი ვარსკვლავები, პლანეტები და თანამგზავრები, მაგრამ ისინი მაინც საერთო კანონზომიერებას ემორჩილებიან. ყოველთვის მოძრაობენ და ავსებენ სამყაროს სიცარიელეს.
როგორც სარკის გარეშე, ვერასოდეს დავინახავდით საკუთარ სახეს და არ გვეცოდინებოდა როგორები ვართ, იქნებ ასევე ვერ დავინახავთ საკუთარ გულს და სულს, სხვა ადამიანების სიახლოვის გარეშე.
თქვენთან ერთად ვსვამ კითხვებს და თქვენთან ერთად მოვძებნი პასუხებს...
God is in the heart. He is love and because he is in the heart e.g. The heart is the material place where love is born and continues to live.
After death, the soul loves God again and probably more than before, as a child in the womb - a mother after birth. The soul free from the body loves again the people it loved in life. Ie It turns out the soul is in the heart, though not by scientifically proven facts.
It is said that the soul follows what it has learned and experienced here, but I do not think that the knowledge that has been used in worldly affairs and problems will be useful in anything there. It turns out we are going on a journey with very little knowledge. What do we know about the spirit world? What do we say when we get there. Perhaps we are right, we knew nothing about the world beyond. But let's say for some reason we go to a foreign country where we have never been. A wise person will at least find information about this country, its people, its rules, its laws, and so on. Sh. You will probably learn at least a few important words and phrases.
And can you imagine how important it is to seek the knowledge we need for eternal travel ?! And when we realize this we look up in books, look for gurus, try to find answers according to religion in our religion and holy books. We meditate and give in to ecstasy (or "going out on our own"). There are many ways ...
However, I personally think that I will need to know a lot to understand everything ...
Every living thing knows by instinct what to "do" and does not need to search and search for anything. Here, we even know almost nothing about our main destination. Maybe by digging into the unconscious labyrinth of ourselves, mind and heart we will find what we are looking for outside. Scientists know more about the cosmos than about the depths of the earth. Maybe so are we. Maybe we can not find the drill that took us to the depths of our own hearts.
In the age of empirical observation, several scholars, independent of each other, observed by observing celestial bodies that the earth would be as round as they were, and that they would be absolutely right. So I think that by observing other people's feelings and behaviors, we can find the depths of our own souls through their empathy. Sure, they will be different, just as different as the scorching sun and cold stars, planets and satellites, but they still obey a common pattern. They are always moving and filling the emptiness of the world.
As without a mirror, we could never see our own face and did not know what we are like, maybe we also could not see our own heart and soul without the closeness of other people.
I am asking questions with you and I will find the answers with you ...
No comments:
Post a Comment