ახლა გაზაფხულის პირველი კვირაა.

      იები და ბაიები უკვე ყვავიან ჩვენში. 

      დილით წვიმდა. ცოტა ხანში, წვეთები ფიფქებმა შეცვალეს.

      მთელი ზამთარი ისე გავიდა, ერთხელაც არ უთოვია. 

      ახლა რაღაცნაირი ირონია იყო ამ თოვაში. იმ გრძნობის მსგავსი, გვიან რომ ხვდება შენს გულისცემას. ზამთრის, ეს  მეობის გამოვლინება,  დასცინოდა თითქოს ყველას და ყველაფერს. არსად იყო, ის ზეციური სიხარული და სილამაზე მას რომ ახლავს თან.

   ყველაფერს თავისი დრო აქვს.  იმისთვის, რაც ადრე მოდის, შეიძლება მზად არ აღმოჩნდე, რაც  გვიან - მხოლოდ სინანულს იწვევს.

    ადამიანებო, არაფერზე იფიქროთ და იზრუნოთ ერთმანეთის სუნთქვისა და სიხარულის გარდა. ყველაფერი გადაწიეთ უკან, ძალიან უკან.  არ დახარჯოთ დრო იმაზე, რაც თქვენთვის დაკეტილია, რადგან როცა გახსნით, შეიძლება სულ აღარ გინდოდეთ.

It is now the first week of spring.

      Violets are already blooming in us.

      It was raining in the morning. After a while, the drops were replaced by snowflakes.

      The whole winter passed in such a way that not once did it snow.

    Now there was a twist to this snow . Similar to the feeling of being late in your heartbeat. Nowhere was he, the heavenly joy and beauty that accompanies him.

Everything has its time. You may not be ready for what comes early, which - only later, only causes regret.

    People, think of nothing and take care of each other except each other's breath and joy. Move everything back, very back. Do not spend time on something that is closed to you, because when you open it, you may not want it at all.